Ik heet dus Tom en ik ben 10 jaar, in september word ik 11. Ik zit in groep 6, net als mijn tweelingbroer, maar hij zit niet bij mij in de klas. Wel op dezelfde school. Eerst zaten we op een andere school, maar een soort dokter vond het beter dat we niet bij elkaar in de klas zaten. Maar dat kon op die andere school niet anders.Toen ben ik naar deze school gegaan en later kwam mijn broer ook, maar dan in een andere klas dus. Dat gebeurde allemaal in groep 3. In groep 2 waren we een jaar langer gebleven.

Weet je wat gek is? Ik had het net over een soort dokter hè? Nou, ik ben al een paar keer getest. In groep 2, op die vorige school en in groep 4 op deze school. En ook bij de RIAGG. Mijn broer hoeft dat allemaal niet. 't Komt geloof ik dat ik vaak ruzie heb, maar mijn broer maakt ook ruzie met mij.

Hoe zo'n test gaat? Nou, dat weet ik ook niet meer hoor. Ik weet nog wel iets van een dorpje dat ik moest bouwen, dat was in groep 4. Die meneer van toen heeft er een soort tekening van gemaakt. Als ik die meneer weer bij onze juf zie, zal ik eens vragen of ik die tekening nog mag zien.

Nou, hier is de tekening.
Het dorpje zag er ongeveer zo uit.

Die leeuw en die panter kunnen niet over het hek heen, hoor. Naar die andere dieren binnen het hek.
Leuk hè, die aap in de boom.
Ik heb trouwens al die namen maar geschreven, want ik kan het er niet meer intekenen.
't Was wel moeilijk om al die spullen zo netjes neer te zetten toen. Ik deed het meestal met links, want met die hand schrijf ik ook. Maar mijn handen trillen altijd zo bij zulk prutswerk. Niet bij het schrijven. Dat gaat wel netjes.

Die meneer van het dorpje kwam nog wel eens vaker. We speelden dan hoe het was in de klas met de andere kinderen samen. Toen in groep 4 scholden ze me vaak uit, sommige kinderen tenminste. Dat begon dan buiten met het knikkeren. Tim veranderde de spelregels en pakte zijn knikkers terug. Dan kregen we ruzie en ik ging naar de juf. Maar de juf zei dan: jij doet het ook. Ik kreeg altijd de schuld. Bijvoorbeeld als ik in de klas per ongeluk tegen een schrift stootte. Dan zeiden ze het tegen de juf en was de juf kwaad op mij. Maar ik deed niks.
Soms deed ik het ook wel expres.

Nu heb ik trouwens nog vaak problemen. Meestal buiten op het plein en soms in de klas als er een andere juf is. Behalve als mijn eigen juf van tevoren gezegd heeft dat er een andere juf komt.
De kinderen van mijn klas lachen mij stiekum uit. Bijvoorbeeld met het hardop lezen. De juf zegt dan dat ik wat harder moet praten. En toen ik jarig was, toen had ik met mijn moeder appelflappen gebakken, maar ik wist wel zeker dat ze weer stiekum zouden lachen. Natuurlijk wou ik die appelflappen toen niet mee naar school nemen. Later wel.
Soms ga ik al met een slechte bui van huis en dan vraagt mijn juf wat er aan de hand is. Hoe weet ik dat nou! Als ik tegen haar praatte, moest ik in het begin van het jaar altijd haar aankijken. Anders pakte ze me bij mijn arm, maar dat moet ze laten. Dan ruk ik me los. Afblijven! Ik heb toch zeker niks gedaan. Zal ik toch zelf weten of ik haar aankijk. Maar als ik weet hoe het komt dat ik kwaad ben, vertel ik het haar wel. Ze wacht dan tot het weer over is.

Pas moesten we zo maar op een andere plek zitten. Daar houd ik niet van. Misschien vinden ze er wel niks aan als ik bij andere kinderen in de buurt zit. Als er iets niet doorgaat, vind ik ook maar niks. Dat kunnen ze toch wel van tevoren zeggen? Pas met gym was dat nog. Gingen we rekenen! Nou, ik mooi niet. Kan mij het schelen wat ze zeggen. Toen met die andere sokken ook. Ik heb ze mooi niet aangedaan.
Ja, ik zit ook op een club, twee nog wel. Voetballen en paardrijden. Voetballen kan ik goed. Paardrijden trouwens ook wel. Ik win ook wel eens prijzen, maar als het niet de eerste is dan vind ik er niks aan.

Zo, dit was het dan voorlopig.